Witaj w domu!

Dzisiaj rozdział będzie wyjątkowo krótki. Przepraszam, jak chcieliście czegoś więcej.

Polecam dwa blogi:

tworcanowejhistorii.blogspot.com oraz Haniadiary.blogspot.com

ROZDZIAŁ DRUGI

WITAJ W DOMU

Kiedy weszłyśmy do domu (po długich męczarniach na schodach), byłam mile zaskoczona. Dwie moje najlepsze przyjaciółki, Anstazja i Hania wraz z tatą krzyczały teraz ,,Witaj w domu", a nad ich głowami wisiał transparent z takim samym napisem. Wszędzie tarzały się balony. Wszyscy do mnie podbiegli i każdy dał mi przytulaska. To już był świetny prezent, ale oni zdecydowali, że dadzą mi coś jeszcze za ,,odwagę".

-Medal?- zaśmiałam się.

-Nie....- odpowiedział tato

-To pewnie książkę.

-Tak, ale jaką?- dopowiedziała Nastka

-Hmmm... nie wiem.

-,,Igrzyska Śmierci"!- nie wytrzymała Hania.

Szczerze się uciszyłam z tego prezentu. Od dawna chciałam to przeczytać. Słuchałam wiele opini, i często w wypowiedziach powtarzały się słowa takie jak ,,fenomenalne", ,,najlepsze" lub ,,niesamowite".

Bawiliśmy się razem bardzo wesoło. Rozwaliłam wraz z koleżankami cały pokój. To był chyba Najzabawniejszy Dzień W Moim Życiu. Może pielęgniarka miała racje mówiąc, że wrócę do dawnych czasów? Że będzie tak samo jak wcześniej? Musi się coś zmienić, ale co? Wkrótce miałam poznać odpowiedzi.

Kiedy o godz. 00:06 zdecydowałam, że pójdę spać, do pokoju weszła mama.

-Podobał Ci się dzisiejszy dzień?- zapytała

-A jak miało być nie fajnie? Tak się nie da! Ale...- odpowiedziałam powoli przyciszjąc głos.

-Ale co?

-Czy WY jesteście szczęśliwi?- wyparowałam

Sporo czasu zastanawiała się nad wypowiedzią

-Tak. I to bardzo. Nie rozumiem, dlaczego mielibyśmy nie być? Dlatego, że jesteś niepełnosprawna? Skądże, jesteśmy silni i sobie poradzimy, wierzę w to. To nie jest najbardziej stromy schodek w naszym życiu, Katrhyn. Musisz tylko w siebie uwierzyć, córeczko...

-Przemyślę to sobie, mamo- obiecałam -ale na razie chcę spać. Dobranoc.

-Dobranoc- powiedziała, wychodząc z pokoju. I zgasiła światło. Zgaszając jednocześnie mnie, tak, aby jutro mnie zapalić. Wystarczy, że powie jedno słowo, a będe światłem.